

ICT training level II
პროექტის
მთავარი იდეა: მოსწავლეები შეისწავლიან ძველ ჩინურ კულტურას. თემიდან გამომდინარე მოიძიებენ
ქართულ სიძველეებს და შეადარებენ ერთმანეთს.
პროექტის მიზანი
: მოსწავლეები შეძლებენ ძველი ქართული და ჩინური კულტურის
შესწავლას და ერთმანეთთან შედარება-დაკავშირებას.
4 - პროექტის გაკონტროლება:
შედგება კვირაში ერთი ერთობლივი შეხვედრა მოსწავლეთა და მასწავლებელს შორის და განიხილება
მოძიებული მასალა.
გვირილა (ლათ. Matricaria) — რთულყვავილოვანთა ოჯახის რამდენიმე
გვარის
მცენარეთა
კრებითი
სახელწოდება.
უფრო
მეტად
ამ
სახელწოდებით
ცნობილია
Pyrethrum-ის
გვარი,
რომლის
100-მდე
სახეობა
გავრცელებულია
ევროპისა
და
აზიის
ზომიერ
ზონაში
და
ნაწილობრივ
ჩრდილოეთ
ამერიკაში,
უმრავლესობა
კი
კავკასიაში,
ხმელთაშუაზღვისპირეთსა
და
წინა
აზიის
ქვეყნებში.
საქართველოში
24 სახეობაა,
მათგან
10 სახეობა
კავკასიის
ენდემია,
3 - საქართველოსი.
იზრდება
მთის
ქვემო
სარტყლიდან
მოკიდებული
ალპურ
სარტყლამდე
მდელოებსა
და
მაღალბალახეულში,
ტყისპირებსა
და
ბუჩქნარებში,
ტენიან
და
დაჭაობებულ
ადგილებში,
ქვიან
და
კლდოვან
კალთებზე,
ჩამონაზვავებზე
და
სხვა.
ზოგი
სახეობა
სათიბ-საძოვრების
სარეველაა,
ზოგი
სამკურნალოა
(ბალზამური
გვირილა
- Pyrethrum balsamita): ინსექტიციდურ და ჰერბიციდულ ნივთიერებებს (პირეტრინსა და ცინერონს)
შეიცავს
ფართოდ
მოსენებული
დალმაციური
გვირილა
(Pyrethrum cinerarifolium) და წითელი ანუ კავკასიური გვირილა (Pyrethrum roseum). Pyrethrum parthenium-ს დეკორატიულ
მებაღეობაში
იყენებენ,
ხოლო
(ეგრედ
წოდებული
კალუფერი
ანუ
კანუფერი)
ლიქიორების
არომატიზაციისათვის.
Doronicum-ის
გვარიდან
გვირილის
სახელით
ცნობილია
ყვითელი
გვირილა
(Doronicum orientale), რომელიც უმთავრესად გავრცელებულია კოლხეთში, ნაწილობრივ კი ქართლში მთის შუა და ზემო სარტყლის ტყეებსა და ბუჩქნარებში, Leucanthemum-ის გვარიდან
- მინდვრის
გვირილა.
ბერძნული ლეგენდის თანახმად როდესაც შემოქმედმა ყველა მცენარეს თავისი სახელი უწოდა
კესანე (ცისანა; ლათ. Myosotis) — ერთ-, ორ ან მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა
გვარი
ლაშქარასებრთა
ოჯახისა.
აქვს
პატარა
ცისფერი
(იშვიათად
თეთრი)
ყვავილები.
გვარში
50-მდე
(სხვა
მონაცემებით
80-მდე)
სახეობაა.
გავრცელებულია
ევრაზიის
ზომიერ
სარტყელში,
აგრეთვე
ტროპიკულ
აფრიკის
მთებში,
ავსტრალიაში,
ახალ
ზელანდიაში,
მცირე
ნაწილი
— ამერიკაში.
საქართველოში
გვხვდება
15 სახეობა.
იზრდება
ჭაობებში,
ტენიან
და
დაჩრდილულ
ადგილებში,
ტყის
პირებზე,
ბუჩქნარებში,
მდელოებზე.
ზოგი
სახეობა
სარეველაა,
ბევრი
— დეკორატიული.
საქართველოს
სუბალპურ
და
ალპურ
მდელოებზე
ფართოდ
არის
გავრცელებული
ალპური
კესანე
(ლათ.
Myosotis alpestris).